თავი VI

სტუდენტი

მუხლი 54. უნივერსიტეტში სტუდენტად მიღება

1. უნივერსიტეტის სტუდენტი არის პირი, რომელიც “უმაღლესი განათლების შესახებ” საქართველოს კანონითა და უნივერსიტეტი წესდებით განსაზღვრული წესით ჩაირიცხა და სწავლობს უნივერსიტეტში ბაკალავრიატის, მაგისტრატურის ან დიპლომირებული სპეციალისტის, ასევე დოქტორანტურის პროგრამის გასავლელად.

2. უნივერსიტეტი მაგისტრატურაში მიღების წესს განსაზღვრავს შესაბამისი ფაკულტეტის დებულება. უნივერსიტეტი დოქტორანტურაში მიღების წესს ადგენს შესაბამისი ფაკულტეტის დებულება.
მუხლი 55. სტუდენტის უფლებები

1. უნივერსიტეტის სტუდენტს უფლება აქვს:
ა) მიიღოს ხარისხიანი განათლება;
ბ) მონაწილეობა მიიღოს უნივერსიტეტის მეცნიერულ კვლევაში;
გ) უნივერსიტეტის შინაგანაწესითა და სტრუქტურული ერთეულების დებულებებით დადგენილი წესით თანაბარ პირობებში ისარგებლოს უნივერსიტეტის მატერიალურ-ტექნიკური, საბიბლიოთეკო, საინფორმაციო და სხვა საშუალებებით;
დ) საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით მიიღოს ამომწურავი ინფორმაცია უნივერსიტეტის საქმიანობის, მათ შორის, საფინანსო და ეკონომიკური საქმიანობის შესახებ;
ე) საყოველთაო, პირდაპირი და თანასწორი არჩევნების საფუძველზე, ფარული კენჭისყრით აირჩიოს წარმომადგენელი და არჩეულ იქნეს სტუდენტური თვითმმართველობის, ფაკულტეტისა და უნივერსიტეტის წარმომადგენლობით ორგანოებში;
ვ) თავისუფლად დააფუძნოს ან/და გაერთიანდეს სტუდენტურ ორგანიზაციებში თავისი ინტერესების შესაბამისად;
ზ) თავისუფლად გამოხატოს საკუთარი აზრი და დასაბუთებული უარი თქვას იმ იდეათა გაზიარებაზე, რომელსაც სთავაზობენ სასწავლო პროცესის მიმდინარეობისას;
თ) საქართველოს კანონმდებლობისა და უნივერსიტეტის წესდების შესაბამისად სახელმწიფოსგან, უნივერსიტეტისგან ან სხვა წყაროებიდან მიიღოს სტიპენდია, ფინანსური ან მატერიალური დახმარება, სხვა სახის შეღავათები;
ი) აირჩიოს სასწავლო პროგრამა;
კ) მონაწილეობა მიიღოს ინდივიდუალური სასწავლო პროგრამის შემუშავებაში;
ლ) პერიოდულად მოახდინოს უნივერსიტეტი აკადემიური პერსონალის მუშაობის შეფასება;
მ) განახორციელოს საქართველოს კანონმდებლობით მისთვის მინიჭებული სხვა უფლებამოსილება;
ნ) მოითხოვოს ცოდნის სამართლიანი შეფასება და დადგენილი წესით გაასაჩივროს არასასურველი საგამოცდო შედეგები.

2. უნივერსიტეტი შეზღუდული შესაძლებლობების მქონე სტუდენტებისთვის
აწესებს შეღავათებს მათი სრულფასოვანი განათლებისათვის აუცილებელი პირობების შესაქმნელად, რაც შეიძლება გამოიხატოს მათთვის სტიპენდიის დანიშვნის, სპეციალური მატერიალურ-ტექნიკური ბაზის შექმნის თუ სხვა შეღავათების დადგენაში.

მუხლი 56. სტუდენტის ვალდებულებები

სტუდენტი ვალდებულია უნივერსიტეტის მიერ დადგენილი პროგრამის მიხედვით ისწავლოს ყველა ის საგანი, რომელიც საკუთარი სურვილით აირჩია და რომლის სწავლება სავალდებულოა, დაიცვას უნივერსიტეტის წესდება და შინაგანაწესი.

მუხლი 57. სტუდენტის დისციპლინური პასუხისმგებლობა

სტუდენტის დისციპლინური პასუხისმგებლობასთან დაკავშირებული საკითხები განისაზღვრება “უმაღლესი განათლების შესახებ” საქართველოს კანონით, უნივერსიტეტი შინაგანაწესით, ეთიკის კოდექსითა და დისციპლინური პასუხისმგებლობის წესით.

მუხლი 58. სტუდენტური თვითმმართველობა

1. უნივერსიტეტში ფარული კენჭისყრით, საყოველთაო, თანასწორი, პირდაპირი არჩევნების საფუძველზე იქმნება ფაკულტეტების მიხედვით არჩეული სტუდენტური თვითმმართველობა.

2. ფაკულტეტებზე არჩეული სტუდენტური თვითმმართველობების ერთობლიობა წარმოადგენს უნივერსიტეტის თვითმმართველობას, რომელიც შეიმუშავებს სტუდენტური თვითმმართველობის დებულებას.

3. სტუდენტური თვითმმართველობა თავისი დებულების შესაბამისად:
ა) უზრუნველყოფს სტუდენტთა მონაწილეობას უნივერსიტეტის მართვაში;
ბ) ხელს უწყობს სტუდენტთა უფლებების დაცვას;
გ) ირჩევს წარმომადგენლებს ფაკულტეტის საბჭოში;
დ) უფლებამოსილია შეიმუშავოს წინადადებები ფაკულტეტის ან უნივერსიტეტის მართვის სისტემისა და სწავლების ხარისხის გასაუმჯობესებლად, რომელთაც წარუდგენს ფაკულტეტის საბჭოს, წარმომადგენლობით საბჭოსა და აკადემიურ საბჭოს;
ე) განახორციელებს დებულებით გათვალისწინებულ სხვა უფლებამოსილებებს;
ვ) მონაწილეობას იღებს სტუდენტის მიმართ დისციპლინური საქმის განხილვაში.

4. უნივერსიტეტის ადმინისტრაციას უფლება არა აქვს ჩაერიოს სტუდენტური თვითმმართველობის საქმიანობაში.

5. უნივერსიტეტის ბიუჯეტში სტუდენტური თვითმმართველობის ღონისძიებებისთვის განსაზღვრული ასიგნება არ უნდა იყოს უნივერსიტეტის საკუთარი შემოსავლების 1%-ზე ნაკლები.

მუხლი 59. სტუდენტის სტატუსის შეჩერება და შეწყვეტა

სტუდენტის სტატუსის შეჩერება ან შეწყვეტა ხდება აკადემიური საბჭოს მიერ დადგენილი წესით.

თავი VI

სტუდენტი

მუხლი 43. სტუდენტის უფლებები

1. სტუდენტს უფლება აქვს:
ა) მიიღოს ხარისხიანი განათლება;
ბ) მონაწილეობა მიიღოს მეცნიერულ კვლევაში;
გ) უმაღლესი საგანმანათლებლო დაწესებულების წესდებით, შინაგანაწესითა და დებულებებით დადგენილი წესით
თანაბარ პირობებში ისარგებლოს უმაღლესი საგანმანათლებლო დაწესებულების მატერიალურ-ტექნიკური,
საბიბლიოთეკო, საინფორმაციო და სხვა საშუალებებით;
დ) საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით მიიღოს ამომწურავი ინფორმაცია უმაღლესი
საგანმანათლებლო დაწესებულების საქმიანობის, მათ შორის, საფინანსო და ეკონომიკური საქმიანობის შესახებ;
ე) საყოველთაო, პირდაპირი და თანასწორი არჩევნების საფუძველზე, ფარული კენჭისყრით აირჩიოს
წარმომადგენელი და არჩეულ იქნეს სტუდენტური თვითმმართველობის, ფაკულტეტისა და უმაღლესი
საგანმანათლებლო დაწესებულების მართვის წარმომადგენლობით ორგანოებში ამ კანონისა და უმაღლესი
საგანმანათლებლო დაწესებულების წესდების შესაბამისად;
ვ) თავისუფლად დააფუძნოს ან/და გაერთიანდეს სტუდენტურ ორგანიზაციებში თავისი ინტერესების შესაბამისად;
ზ) თავისუფლად გამოხატოს საკუთარი აზრი და დასაბუთებული უარი თქვას იმ იდეათა გაზიარებაზე, რომელსაც
სთავაზობენ სასწავლო პროცესის მიმდინარეობისას;
თ) საქართველოს კანონმდებლობითა და მიმღები უმაღლესი საგანმანათლებლო დაწესებულების წესდებით
განსაზღვრული წესით სწავლების მეორე წლიდან გადავიდეს სხვა უმაღლეს საგანმანათლებლო დაწესებულებაში და
მოახდინოს მისთვის გამოყოფილი სახელმწიფო დაფინანსების ამ დაწესებულებაში გადატანა;
ი) საქართველოს კანონმდებლობისა და უმაღლესი საგანმანათლებლო დაწესებულების წესდების შესაბამისად
სახელმწიფოსგან, უმაღლესი საგანმანათლებლო დაწესებულებისგან ან სხვა წყაროებიდან მიიღოს სტიპენდია,
ფინანსური ან მატერიალური დახმარება, სხვა სახის შეღავათები;
კ) აირჩიოს სასწავლო პროგრამა;
ლ) მონაწილეობა მიიღოს ინდივიდუალური სასწავლო პროგრამის შემუშავებაში;
მ) პერიოდულად მოახდინოს აკადემიური პერსონალის მუშაობის შეფასება;
ნ) განახორციელოს ამ კანონითა და საქართველოს კანონმდებლობით მისთვის მინიჭებული სხვა უფლებამოსილება.

2. დოქტორანტი შეიძლება არჩეულ იქნეს ასისტენტ-პროფესორის თანამდებობაზე. უმაღლესი საგანმანათლებლო
დაწესებულების მართვის ორგანოების არჩევნებში იგი მონაწილეობს, როგორც სტუდენტი.

3. უმაღლესი საგანმანათლებლო დაწესებულება შეზღუდული შესაძლებლობების მქონე სტუდენტებისთვის აწესებს
შეღავათებს მათი სრულფასოვანი განათლებისათვის აუცილებელი პირობების შესაქმნელად, რაც განისაზღვრება
მოქმედი კანონმდებლობით, უმაღლესი საგანმანათლებლო დაწესებულების წესდებითა და შესაბამისი ფაკულტეტის
დებულებით.

4. სტუდენტის მიერ აკადემიური პერსონალის თანდასწრებით გამოთქმული პირადი ინფორმაცია, ასევე ინფორმაცია
საკუთარი შეხედულებების, რწმენისა და პოლიტიკური მრწამსის შესახებ, რომელიც ამ უკანასკნელისთვის ცნობილი
გახდა სასწავლო პროცესის მიმდინარეობისას, აგრეთვე ინფორმაცია სტუდენტის მიმართ დისციპლინური ღონისძიების
გატარების შესახებ კონფიდენციალურია, გარდა იმ შემთხვევისა, თუ არსებობს სტუდენტის ნებართვა, ან
ადმინისტრაციის კანონიერი ინტერესი დაიცვას სხვისი უსაფრთხოება და კანონით დაცული უფლებები. ინფორმაცია
სტუდენტის აკადემიური მოსწრებისა და მის მიმართ დისციპლინური ღონისძიებების გატარების შესახებ უნდა
ინახებოდეს განცალკევებულად. სტუდენტის შესახებ ინფორმაციის შენახვისას ადმინისტრაცია ვალდებულია
იხელმძღვანელოს საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსით დადგენილი წესით.

5. უმაღლეს საგანმანათლებლო დაწესებულებას ეკრძალება საკუთარი უფლებამოსილებისა და მატერიალურ-
ტექნიკური ბაზის იმგვარად გამოყენება, რამაც შეიძლება შექმნას ცენზურის დაწესების საფრთხე ან შეზღუდოს
გამოხატვის თავისუფლება, გარდა ამავე მუხლის მე-7 პუნქტით გათვალისწინებული შემთხვევისა.

6. უმაღლესი საგანმანათლებლო დაწესებულება ვალდებულია უზრუნველყოს სტუდენტის ცოდნის სამართლიანი
შეფასება, რისთვისაც შეიმუშავებს სათანადო პროცედურებს.

7. სტუდენტის მიმართ დისციპლინური დევნა უნდა იყოს დისციპლინური გადაცდომის პროპორციული და შეიძლება
განხორციელდეს მხოლოდ უმაღლესი საგანმანთლებლო დაწესებულების წესდებით, შინაგანაწესით
გათვალისწინებულ შემთხვევებში და წესით, ამ კანონის გათვალისწინებითა და სამართლიანი პროცედურის გზით.
უმაღლესი საგანმანათლებლო დაწესებულება ვალდებულია შეიმუშაოს სტუდენტის ეთიკის კოდექსი, რომელიც
შესაძლებელია აწესებდეს შეზღუდვას სტუდენტის ქცევაზე, თუ ეს დაკავშირებულია საგანმანათლებლო პროცესის
წარმართვასთან. უმაღლესი საგანმანათლებ- ლო დაწესებულება ვალდებულია დეტალურად განსაზღვროს ქცევის
წესი, რომელიც იწვევს დისციპლინურ პასუხისმგებლობას.

8. სტუდენტის მიმართ დისციპლინური დევნის წამოწყება არ უნდა ზღუდავდეს სტუდენტის უფლებას მონაწილეობა
მიიღოს სასწავლო პროცესში, გარდა უმაღლესი საგანმანათლებლო დაწესებულების წესდებითა და შინაგანაწესით
გათვალისწინებული შემთხვევებისა, თუ ეს საფრთხეს უქმნის სხვისი უფლებების, ჯანმრთელობის, საგანმანათლებლო
დაწესებულების საკუთრებისა და უსაფრთხოების დაცვას. სტუდენტის დისციპლინური დევნის საკითხს წყვეტს
ფაკულტეტის საბჭო. სტუდენტს უფლება აქვს დაესწროს თავისი საქმის განხილვას.

9. დისციპლინური დევნის განხორციელებისას სტუდენტს უფლება აქვს:
ა) წერილობითი ფორმით მიიღოს დასაბუთებული გადაწყვეტილება მის მიმართ დისციპლინური დევნის დაწყების
შესახებ;
ბ) დაესწროს დისციპლინური დევნის საკითხის განხილვას და ისარგებლოს დაცვის უფლებით;
გ) მიაწოდოს საბჭოს მის ხელთ არსებული ინფორმაცია და მტკიცებულებები;
დ) მონაწილეობა მიიღოს ფაკულტეტის საბჭოს მიერ მოპოვებული მტკიცებულებების გამოკვლევაში;
ე) მოითხოვოს მის მიმართ დისციპლინური დევნის შესახებ საკითხი განხილულ იქნეს საჯარო სხდომაზე.

10. დისციპლინური დევნის საკითხის განხილვისას მტკიცების ტვირთი აწევს ბრალდების მხარეს. დისციპლინური
დევნის განხორციელების შესახებ გადაწყვეტილება უნდა იყოს დასაბუთებული და ემყარებოდეს საქართველოს
კანონით და უმაღლესი საგანმანათლებლო დაწესებულების წესდებითა და შინაგანაწესით გათვალისწინებული წესით
მოპოვებულ მტკიცებულებებს. ყველა მტკიცებულება, რომელიც დისციპლინური დევნის საფუძველია უნდა
გამოიკვლიოს ფაკულტეტის საბჭომ.

11. სტუდენტს უფლება აქვს სასამართლოში გაასაჩივროს ფაკულტეტის მიერ მის მიმართ მიღებული გადაწყვეტილება.

12. სტუდენტის სტატუსი წყდება შესაბამისი საგანმანათლებლო პროგრამის დასრულებისას ან უმაღლესი
საგანმანათლებლო დაწესებულების წესდებით გათვალისწინებულ სხვა შემთხვევებში.

მუხლი 44. სტუდენტის ვალდებულებები

სტუდენტი ვალდებულია უმაღლესი საგანმანათლებლო დაწესებულების მიერ დადგენილი პროგრამის მიხედვით
ისწავლოს ყველა ის საგანი, რომელიც საკუთარი სურვილით აირჩია და რომლის სწავლება სავალდებულოა, დაიცვას
უმაღლესი საგანმანათლებლო დაწესებულების წესდება და შინაგანაწესი.

მუხლი 45. სტუდენტთა თვითმმართველობის უფლებები

1. უმაღლეს საგანმანათლებლო დაწესებულებაში ფარული კენჭისყრით, საყოველთაო, თანასწორი, პირდაპირი
არჩევნების საფუძველზე იქმნება ფაკულტეტების მიხედვით არჩეული სტუდენტური თვითმმართველობა.

2. ფაკულტეტებზე არჩეული სტუდენტური თვითმმართველობების ერთობლიობა წარმოადგენს უმაღლესი
საგანმანათლებლო დაწესებულების თვითმმართველობას, რომელიც შეიმუშავებს სტუდენტური თვითმმართველობის
დებულებას.
3. სტუდენტური თვითმმართველობა თავისი დებულების შესაბამისად:
ა) უზრუნველყოფს სტუდენტთა მონაწილეობას უმაღლესი საგანმანათლებლო დაწესებულების მართვაში;
ბ) ხელს უწყობს სტუდენტთა უფლებების დაცვას;
გ) ირჩევს წარმომადგენლებს ფაკულტეტის საბჭოში;
დ) უფლებამოსილია შეიმუშავოს წინადადებები ფაკულტეტის ან უმაღლესი საგანმანათლებლო დაწესებულების
მართვის სისტემისა და სწავლების ხარისხის გასაუმჯობესებლად, რომელთაც წარუდგენს ფაკულტეტის საბჭოს,
წარმომადგენლობით საბჭოსა და აკადემიურ საბჭოს;
ე) განახორციელებს დებულებით გათვალისწინებულ სხვა უფლებამოსილებებს.

4. უმაღლესი საგანმანათლებლო დაწესებულების ადმინისტრაციას უფლება არა აქვს ჩაერიოს სტუდენტური
თვითმმართველობის საქმიანობაში.

ვშვებით რამეს?

ეს ორი ურთიერთშეუსაბამო სიტყვა (კონფორმიზმი და სტუდენტობა) სამწუხაროდ მშვენივრად შეერწყა ერთმანეთს ქართულ რეალობაში. გულდასაწყვეტია , როდესაც უყურებ ან იხსენებ ევროპულ სტუდენტურ მოძრაობებს ,წამიერად წყდები რეალობას და ჰეროიკულ რომანტიზმში იძირები ,დიახ გულდასაწყვეტია , რადგან მეორე დღეს უნივერსტეტში მიდიხარ და გახსენდება , რომ აქ სტუდენტებს არა თუ სოციალური , მოძრაობების აგორება არამედ თვით უნივერსტეტის პრობლემებზეც (რაც უშუალოდ მათ განათლებას და ჯიბეს ეხება) არ შეუძლიათ ზრუნვა . თან ხედავ მაგრამ არ ხვდები (ან პირიქით) როგორ იძირები სხვებივით ორმხრივი კმაყოფილების , მყრალ წყალში.

ძმებო , ვშვებით რამეს?

არსებობს კონფორმისტის სხვადასხვა სახე , ასევე არსებობს კონფორმისტი სტუდენტის ნაირსახეობანი : ერთნი რომლებსაც არ აინტერესებთ სწავლა და პონტის აგდებას ცდილობენ , მეორენი რომლებსაც აინტერესებთ სწავლა , თუმცა განვითრების ისეთ დონეზე მოისაზრებენ თავს , რომ ლექციაზე ხმასაც ვერ დააცდევინებ (მასისი იქით დგანან) ,მესამენი კი რომლებიც ვირული შრომით და შემართებით აგროვებენ კრედიტებს და დროგამოშვებით მტვერს გაედაწმენდენ ხოლმე, ამ საკრალულ ციფრებს. უი კიდევ იქნება რამე შუალედურ–გარდამავლი სახეები , თქვენ დაამატეთ.

ჰა ვშვებით რამეს?

ხოდა , არსებობს გარემოს მიერ მოწოდებული მოცემულობა რომელიც ან უნდა იგემო ან უნდა დაგმო. ჩვენ სტუდენტებს კი რატომღაც ეს მოცემულობა შეუცვლელად და ბუნებრივად მიგვაჩნია. ხოო! თუ ბუნებრივად არ მიგვაჩნია მაშ რატომ ვართ ჩუმად ,არ თქვა კონფორმისტები ვართო. ერთ წამს თუ ეგ ბუნებრივი მდგომარეობა არაა და არც კონფორმისტები ვართ , რა ხდება .? რა ხდება და იქამდე მივდივართ , რომ სწავლა არც ისე მნიშვნელოვანია , რომ უნივერსტეტზე ვიზრუნოთ და გავაპროტესტოთ რამე? ესეიგი დიპლომი ყოფილა მნიშვნელოვანია?ჰააააა! კარგად დაფიქრდი!!! ეგაა? არა !? კაი მაშ რამეს მოვიფიქრებ კიდე….

ჰა ვშვებით მეთქი რამეს!?

ხოდა ამბობენ რაღაც ორგანო არსებობს , კაი კაი ექსკურსიებს და კანცერტებს აცხობსო. სახელი აღარ მახსოვს რა ქვია.ეგ კიარა ექსკურსიები მეთქი რო ვამბობ , უფასოა ისე კიარაა .ხოდა თურმე , სწავლების დონის ამაღლებაზე , ყოველმხრივ ზრუნავენ, ხშირად უწევთ ბრძოლა სისტემის , ხელმძღვანელობის წინააღმდეგ . დღემდე ვერ ეგუებიან სწავლის საფასურის გაორმაგებას ,ერთი სიტყვით იმხელა პროტესტის გრძნობა აქვთ ,ჰიპებსაც შეშურდებოდათ..საოცრად დემოკრატიულია ეს სტრუქტურა , და თუ გააკრიტიკე , არანაირი პიროვნული წყენა არ უჩნდებათ .სრულიად აცნობიერებენ რომ სტრუქტურას წარმოადგენენ და კრიტიკა მათთვის მისაღებია , მეტიც გაგიკვირდებათ და აუცილებელიცაა !

ჰა ვშვებით მეთქი ძმებო რამეს?

ხოდა ზოგი ლექტორი აცდენსო , აგვიანებსო არ გვასწავლისო.ჩვენც დავზდევთ ამ ლექტორებს , (კოლექტიური პროტესტზე იყოლიებს ერთი სხვებს და მერე მარტო შევატოვებთ ხოლმე ერთს , ლექტორის მოსვლის დროს) თვითმართველობა გეუბნება მე მითხარითო , ეტყვი გააგდებენ და რა მერე? რადა იგი წავა და სხვა მოვა..
პრობლემა ლექტორში არაა, პრობლემა სისტემაშია , ლექტორი პიროვნებაა , ჩვეულებრივი ადამიანი რომელსაც (თუ არ აქვს განსაკუთრებულად კეთლი ნება) სისტემა აძლევს ცუღლუტობის საშუალებას.ანუ გარემო და მექანიზმი არ უნდა აძლევდეს ე.წ. ცუღლუტობის საშუალებას.შევხედოთ ცივად , ანუ უნდა გავაცნობიეროთ ერთი ფაქტი , ლექტორი ვალდებულია იაროს და ჩაატაროს ლექციები , როგორც ჯერ არს , ხოლო სტუდენტი არაა ვალდებული იაროს და ისწავლოს ,სტუდენტი ვალდებულია დაიცვას ყოფა–ქცევის წესები.

ჰა ძმებო ვშვებით მეთქი რამეს?

ხოდა ერთხელაც მიდიხარ , უნივერსტეტში და ხვდები ყელში ამოგივიდა ეს დამპალი ,ორმხირივი კმაყოფილება ( თან დუჩკე ან ვინმე პროტესტანტი სტუდენტი გახსენდება ტელევიზორიდან ), მწარდები და მთელი ხმით ღიალებ :

ჰა ვშვებით რამეს !?

მაშ ასე, არის ჩვენი აუდიტორიები სისუფთავის ეტალონი? ეტალონი კი არა მიახლოებულიც არ არის იდეალთან, ჩანთა რომ დაგივარდეს აღება არ მოგინდება, მაშინვე მაღაზიაში გაიქცევი ახლის საყიდლად. ასე ერთი შეხედვით იატაკს შეიძლება არც არაფერი ჭირს, გარდა იმისა, რომ ჭრაჭუნებს და ადგილ-ადგილ პარკეტი ამოყრილია. აი, რომ ნახოთ დამლაგებლები, როგორ ალაგებენ! ჯერ, ხომ დალაგების დრო განსაზღვრული არ აქვთ, ამ საწყალ დამლაგებლებს. სამუშაო დრო დილას ეწყებათ და ასე, რომ დილას თუ სადმე გაქვს ლექცია, ნებისმიერ რევოლუციონერს რომ შეშურდება, ისეთი ბარიკადი დაგხვდება აუდიტორიასთან. პარალელურად ისმის დამლაგებლის ომახიანი ყვირილი, ვერავინ ვერ უნდა გაბედოს ამ დროს აუდიტორიაში შესვლა, თვით ლექტორები უნდა აიტუზონ კარებთან და ელოდონ როდის “დალაგდება” აუდიტორია. დალაგებაში კი რას გულისხმობენ ახლავე მოგახსენებთ. საუკუნეების იატაკის ჯოხზე წამოცმულია, რაღაც ასევე საუკუნეებგამოვლილი ძონძი, რომელიც გაჟღენთილია მთელი კორპუსის მტვრით და არ გარეცხილა არასდროს მგონი. სავარაუდოა, რომ ეს მასა ამოვლებულია, რაღაც სითხეში, რომელიც კვალს ტოვებს, კვალი კი არის აზუზნული მტვრის გროვა და ბუღი. კიდევ კარგი აუდიტორიების დალაგებაში მხოლოდ იატაკის მოწმენდა შედის, თორემ წარმოიდგინეთ მსგავსი ტილო, რომ ფანჯრებს წაუსვან, დარეჯანის გაქონილი ფანჯრები მოგონება იქნებოდა. “გაკრიალებულ” იატაკზე შეაბიჯებ, ამ დროს კი ჭერიდან გაზულუქებული ობობა ჩამოცოცდება. ფანჯრებს გახედავ და საუკუნეების ტალახი ადევს, ხანდახან წვიმა, თუ ჩამორეცხს ხოლმე, სულ ესაა. დღის განათებებს აღარ იკითხავთ? ჯერ ხომ აუდიტორიების უმეტესობაში, კომუნისტებისგან მემკვიდრეობით მიღებული დიდი ბრები კიდია და თანაც მას შემდეგ არ გაწმენდილა. მათში რაც კი პეპელა შეფრენილა უკან ხომ ვეღარ გამოფრენილა, საკუთარი ნებით და არც არავის გაუთავისუფლებია ხაფანგისგან, სიკვდილის შემდეგაც კი. აუდიტორიაში იატაკის მეტი არაფერი არ “ლაგდება”. განსაკუთრებით ცუდ დღეშია ის აუდიტორიები, სადაც წყალი ჩამოდის, იქ შეხედვა ხომ საერთოდ არ ღირს.

როგორ გამოიყურება თსუ-ს ტიპიური აუდიტორია?

ჰა, ჰა ახალი მერხები იდგეს და დაფა ეკიდოს ახალი. ისე დგას ძველი მერხები, ფანჯრები, ნათურები და თაროები მტვრით დაფარულია, იატაკი ჭრაჭუნა და ზუნზლიანი, ორმოებით. მთელ ამ ხლამთან ერთად ხშირად ახალთახალ პროექტორსაც გადააწყდებით, რომელიც შეგეცოდებათ, რადგან სულ მალე ისიც ამ მდგომარეობაში აღმოჩნდება. უი, კიდევ დაგვავიწყდა ათასი უაზრო რკინის კონსტრუქცია და გარეგაყვანილობების ჯარი, დაბზარული ჭერი და კედლები. დაბზარულ ჭერსა და კედლებს კიდევ გაუძლებდა კაცი, ოდნავ მაინც რომ ცდილობდნენ აუდიტორიების დასუფთავებას. საშინელებაა მტვრის სუნიან აუდიტორიაში ჯდომა, თან როცა იქიდან გამოსული სულ თეთრი ხარ, ან ხელები რაღაც წებოვანი მასით გაქვს დაფარული. ამას ემატება საღეჭი რეზინების მთები მერხებზე. დამლაგებლები არ ალაგებენ არ ალაგებენ, მაგრამ თქვენ მაინც რა გჭირთ?! იმას, მაინც ვერ დაუკარგავ უნივესიტიტეტის დასუფთავების სამსახურს (თუ არსებობს მსგავსი), რომ თითო დერეფანში მინიმუმ ორი ურნა დგას და განსაკუთრებით ბედნიერ შემთხვევებში აუდიტორიაშიც მოიძებნება ერთი.

ამ თემის წერისას სხვა უნივერსიტეტების აუდიტორიებს ვათვარიელებდით და რამდენიმემ მიიპყრო ჩვენი ყურადღება.

მაღლივის მეორე სართულის აუდიტორიების ამდაგვარად გარდაქმნა, სულაც არაა პრობლემა (ხომ არის მსგავსება, თუ გაწკრიალებულ რბიალ იატაკს, ურბილეს სკამებსა და გამჭირვალე ფანჯრებს არ ჩავთვლით?!)

ამ აუდიტორიების ასლების გაკეთება, კი ქიმიისა და ფიზიკის დიდ აუდიტორიებში შეიძლება.

ასეთ გარემოში, რომ სწავლა გაცილებით უფრო სახალისოა და სტუდენტს მოტივაციას მატებს,  ახალი აღმოჩენა არ არის. მთავარი კი ამ აუდიტორიებში სისუფთავეა. ყოველი კუთხე-კუჭული სუფთაა, თანაც თუ განათებას დააკვირდებით სულ სხვანაირია, იმიტომ რომ ამ განათებებს მუდმივად წმენდენ. თუმცა აქვე ისიც ვთქვათ, რომ თუ სტუდენტი თავად არ გაუფრთხილდა ინფრასტრუქტურას, რაც არ უნდა მოდერნიზებული აუდიტორიები იყოს, სულ მალე ტაიფუნგადავლილს დამეგვანება. თუმცა ახლა რა ჩვენი ბრალია, გამონგრეული კედლები, რომ გვაცდუნებენ კიდევ უფრო გამოგვჩიჩქნეთო.

დანგრერულ კედლებსაც გავუძლებთ, ჩანგრეულ იატაკსაც (არა რემონტიც გვინდა, როგორ არა, მაგრამ ეს მაინც შორეული ოცნებაა, მანამდე კი ჯობია სისუფთავის სუნი დადგეს თსუ-ში) მაგრამ მტვერს და ნაგავს ვერა. დაალაგეთ ყოველდღე აუდიტორიები, დაალაგეთ და არა დააბინძუროთ, გაწმინდეთ ფანჯრები, თუნდაც 2 კვირაში ერთხელ, გაწმინდეთ და გაარემონტეთ ყველა დღის განათება ისე, რომ კაშკაშა შუქი იყოს აუდიტორიებში, გადაწმინდეთ მტვერი მერხებზე, მაინცდამაინც ჩვენი მკლავების მოიმედენი ნუ იქნებით. ერთხელ და სამუდამოდ ამ თემაზე ხომ უნდა მორჩეს წუწუნი? დალაგების ინსტურმენტებად კი ნუ გამოიყენებთ ბინძურ ტილოებს და გაუგებარ ხსნარებს. ათასი საშუალება არსებობს, რომლებსაც შეუძლიათ ახალ აუდიტორიებად აქციოს, ჩვენი მტვრის სუნიანი ოთახები. გასაგებია, რომ ამ ყველაფერს თანხები ჭირდება, მაგრამ არ გვგონია, რომ უნივერსიტეტს ამისთვის ახლა არ ჰქონდეთ საჭირო თანხა გამოყოფილი, ან არ შეეძლოს გამოყოფა. ახლა თუ არის გამოყოფილი საჭირო თანხები, მაშინ კონტროლი არ მიდის კარგი, თუ კი არაა თანხები გამოყოფილი, მაშინ გამოყავით, როდემდე შეიძლება მტვრიან ადუტიტორიებში ამოხრჩობა? ისე ამ დამლაგებლებს კი ცალკე ტრენინგი არ აწყენდათ, რა და როგორ უნდა დაალაგონ: უყიდეთ მათ სათანადო აღჭურვილობა (იატაკის თანამედროვე ჯოხით დაწყებული, უახლესი სარეცხი საშუალებებით დამთავრებული), ასწავლეთ როგორ გამოიყენონ და დაგვერწმუნეთ შედეგით თქვენც კმაყოფილები დარჩებით და ჩვენც.

აი, ესეც სასემინარო აუდიტორიების უკეთესი ვარიანტი:

პ.ს: აუდიტორიების ნორმებსა და კორპუსების რემონტს ცალკე თემა დაეთმობა.

რამდენიც არ უნდა ვილაპარაკოთ არაორგანიზებულობაზე უნივერსიტეტში, ბიუროკრატიულ სისტემაზე, უპასუხისმგებლობაზე, გულგრილობასა და პასუხისმგებლობის თავიდან აცილებაზე აზრი არ ექნება თუ ერთი ორი სიტყვით სტუდენტობასაც არ შევეხეთ.  რომ არ ვთქვათ რანაირები ვართ სტუდენტები არ შეიძლება.

წარმოვიდგნოთ, რომ უნივერსიტეტში ყველაფერი თავის ადგილას დგას: საოცრად ორგანიზებული ადმინისტრაცია, შესანიშნავი სასწავლო პროგრამა, უსაინტერესოესი ლექციები, უმდიდრესი ბიბლიოთეკა, უძლიერესი გამომცემლობა, დაკრიალებული სველი წერტილები, მბზინავი აუდიტორიები, ქათქათა ლაბორატორიები, მინი სტუდიები ჟურნალისტებისთვის, პატარა გადასაღები მოედნები მომავალი რეჟისორებისთვის, სპორტული გუნდებისთვის სპორტული დარბაზები და საცურაო აუზები, გემრიელი საჭმელებით სავსე კომფორტული კაფე, წიგნების მაღაზია…. (რამე ხომ არ გამოგვრჩა? დანარჩენი თქვენ ჩაუმატეთ სურვილისამებრ). ამ ყველაფრით ვინ უნდა ისარგებლოს? შემოქმედებითობისგან დაცლილმა სტუდენტობამ?

არსებობენ რამდენიმე კატერგორიის სტუდენტები:

1. “ქარწაღებულები”

მათი გაცნობისას ისეთი გრძნობა გეუფლება თითქოს ვიღაცას ძალით მოუყვანია და დაუსვამს ათასობით უკმაყოფილო ადამიანი უნივერსიტეტში. აბარებენ მხოლოდ იმიტომ, რომ “განათლების დამადასტურებელი დიპლომი” ქონდეთ, ისიც ღმერთმა უწყის რა თავშლი იხლიან. ეს კი რის ფასად? ოთხი წელიწადი უნდა ისხდნენ ლექციებზე უსაქმურად, არაფერი ესმოდეთ, რომელიმე გაუგებარი მეცნიერების თაობაზე ისმენდნენ ლექციებს, 24 საათი ამ სპეციალობის ლანძღვა-გინებაში იყვნენ, კრედიტები ედებოდეთ ვალად, სემესტრებს იმატებდნენ, მუდამ წუწუნებდნენ დაუნდობელ ლექტორებზე ანდა აქებდნენ ლექტორებს, რომლებიც “უჯიგრებენ” (ეს ფრაზა უკვე გამაღიზიანებელი ხდება, მოისმენთ რა რას ნიშნავს….). ეს კი ნიშნავს, რომ “ჯიგარი ლექტორები” სემინარებზე  არაფერს გეკითხებიან, ლექციებზე არაფერს ხსნიან და სულ სხვა თემებზე საუბრობენ/ჭორაობენ, კოლოკვიუმებზე ბრმავდებიან და ყრუვდებიან, როცა ისინი გამალებულები ჯგუფურად წერენ ნაშრომებს/იწერენ წიგნიდან, გამოცდაზე კი ყველაზე ადვილ ერთ-ორ საკითხს შეიტანენ, რომელსაც უკანასკნელი სტუდენტიც კი ადვილად დაიმახსოვრებს.  ეს სტუდენტები კოლოკვიუმიდან კოლოკვიუმამდე და გამოცდიდან გამოცდამდე, ათასში ერთხელ თუ შეივლიან უნივერსიტეტში და ისიც “პონტის” გამო, უსაქმურობისგან, მოკლედ გასართობად.ზოგიერთი მათგანი თვითმართველობისკენაც იქაჩება შედეგი კი ყველასთვის ნათელია. აი, უნივერსიტეტს, რომ დაამთავრებთ მერე რა უნდა ქნათ? (სკოლა ხომ არ არის, მუდამ ცუღლუტობაზე და გაყალბებაზე, რომ გვეჭიროს თვალი?) ამდენი უვიცი დიპლომიანი რა საჭიროა? ეს ალბათ, მთლად ამ სტუდენტების ბრალიც არ არის, რაც უნდათ ოჯახი არ მისცემს იმის საშუალებას, ან უბრალოდ თვითონაც არ იციან რა უნდათ, გარკვევაში კი არავენ ეხმარებათ, მთავარია უნივერსიტეტი დაამთავრონ (რომ ამთავრებენ ეს კი უკვე თავად უნივერსიტეტის ბრალია) და შემდეგ რა იქნება მნიშვნელობა არ აქვს. უდიპლობი სასიძო/სარძლო ხომ არ იქნება?

2.ყველაფერზე წამსვლელები

ეს კატეგორია ცოტა უფრო საშიშია. თუ წინა კატეგორია გზააბნეულთა ნაკადია, რომელთა შორის კარგი ადამიანებიც ურევია, მათ უბრალოდ არ გაუმართლათ, საკუთარ სურვილებში ვერ გარკვეულან და თან სიზმარმაცის ჭიაც ყავთ შეჩენილი, ყველაფერზე წამსვლელები მიზანდასახულ ძალაუფლების მოყვარულთა ბანდაა. უნიჭოები რა თქმა უნდა არ არიან, მაგრამ საკუთარ ნიჭიერებას არასწორი კუთხით იყენებენ. ზედმიწევნით იზუთხავენ წიგნებში რაც წერია, უჩნდებათ მხოლოდ პრაქტიკურლი კითხვები, ისიც ათასში ერთხელ. პატივს არ ცემენ ნოვაციებს, ფრთიან იდეებსა და ახალ აზრებს. მორალისა და ადამიანობისგან დაცლილები, ორიენტირებულნი არიან მაღალ ხელფასსა და კაბინეტზე. ყველაფერში ცდილობენ მონაწილეობა მიიღონ არა იმიტომ, რომ ეს დიდად ხიბლავთ, მხოლოდ იმიტომ რომ დააგროვონ რაც შეიძლება მეტი სერთიფიკატი და გაიმდიდრონ სივი. თუ საჭიროა არც ნოვაციური იდეებიის შექმნაზე დაიხევენ უკან, დაწერენ საკონფერენციო თემას, გაძეძგავენ ფრთიანი ფრაზებითა და მშვიდობიანი იდეებით, სინამდვილეში კი საკუთარი ნაწერის  არ ჯერათ. მათი ნდობა არ შეიძლება. არც დიდად განათლებულები არიან. აგრესიულობასაც იჩენენ და პრეტენზიულებიც არიან ხშირად. გუნდური მუშაობა, როგორც წესი არ ეხერხებათ. ჯუნგლის კანონია მათთვის მთავარი. თვითმართველობაში სერიოზულ თანამდებობებს ებღაუჭებიან, ზოგს გამოსდის ზოგს არა.

3. მეცნიერებაწაღებულები

ეს მესამე კატეგორია, მრავალნაირი სტუდენტისგან შეგდება, მაგრამ თითოულ მათგანს აერთიანებს რაღაცის წყურვილი, ძლიერი წყურვილი, გულის წყვეტა, ვარდისფერი ოცნებები პერგამენტსა და საბეჭდ მანქანებზე, მეამბოხეებსა და იდუმალებით მოცულ საუკუნოვან უნივერსიტეტბზე, სტუდენტურ მოძრაობებსა და ლიტერატურაზე, მანიფესტებსა და პამფლეტებზე. მათ შორის არიან ორგანიზებულებიც, რომლებმაც  ზედმიწევნით იციან ცხრილი, სილაბუსი, კარგადაც სწავლობენ, თუმცა ხანდახან შემოქმედებითი სული გადასძლევთ ხოლმე, სიზარმაცე იპყრობთ, ყველაფერზე წამსვლელებზე ნაკლებნიც ჩანან, არაორგანიზებულებიც, თუმცა საოცრად განათლებული და უზარმაზარი შემოქმედებითი ნიჭით დაჯილდოებული სტუდენტები, რომლებიც თავს არ იკლავენ სწავლით, მაგრამ მაინც ყველაფერი იციან. ამ ადამიანებს ასევე აერთიანებს, საოცარი იმპროვიზაციის უნარი, კარგი ალღო. ზოგიერთი გულგრილია, ზოგიერთი პირიქით. ზოგს შეუძლია გამოხატოს ამგვარი ბუნება, ზოგი კი მუდამ ჩრდილში რჩება. მაგრამ მათ აერთიანებთ კიდევ ერთი რამ, არ ყავთ თანამოაზრე. რა სპეციალობისაც არ უნდა იყვნენ, უჭირთ მათნაირთა პოვნა, სადაც არ უნდა გაიხედო ყველგან ყველაფერზე წამსვლელები (თვით ყველაზე ჰუმანურ პროფესიებზეც კი) არიან. ძირითადაც მეგობრობენ ქარწაყებულებთან. გულის სიღრმეში ყველას უნდა ერთმანეთის პოვნა, საკუთარი აზრების სხვებისთვის გაზიარება, რაიმეს შექმნა, ხმის ამოღება, ყვირილი… ზოგს გამოსდის ზოგს არა. თუ ერთმანეთი მაინც იპოვეს, იმდენად განსხვავებული იდეები აქვთ ხოლმე, რომ ერთი აქეთ ექაჩება მეორე იქით და ერთობლივს ვერაფერს აკეთებენ. ძირითადად აღარავის ენდობიან, კანტიკუნტად თავისთვის არიან და ფეხს უწყობენ, უნივერსიტეტის მკაცრ რეალობას, სადაც ნოვაციებს დასცინიან, ახალ აზრებს უკუაგდებენ, თითქოს ყველაფერი ერთ დიდ ჭაობს დაემსგავსა (ლექტორებისგან ასეთი დამოკიდებულება ძირითადად არ არის, მაგრამ ლექტორები ხომ არ გახდებიან შენი თანამოაზრენი? შენი ტოლი გჭირდება ვისთანაც უზომოდ ბევრს ილაპარაკებ, ყველაფერ იმაზე რაც გაინტერესებს). ეს ხალხი რასაც სწავლობს ის ძალიან მოსწონთ, იდეებიც უჩნდებათ, მათი მთავრი მიზანი კაბინეტი და ექვსნულიანი ხელფასი არ არის. მთავარია თავისუფლად სუნთქვა, ნოვაცია, იდეა, ხმის ამოღება, რაიმეს შექმნაა.ისინიც მონაწილეობენ სხვადასხვა პროექტებში, მაგრამ არა სივის გასამდიდრებლად.

ჰუმანიტარულ ფაკულტეტზე ვერ ნახავთ ორ სტუდენტს, რომლებიც რომელიმე მწერლის შემოქმედებას არჩევენ, რომელიმე ისტორიულ მოვლენას განიხილავენ, ან სულაც ფონეტიკაზე საუბრობენ, პოლიტოლოგები სახელმწიფოს მოწყობის უკეთეს ფორმებს არ ეძებენ, არ არჩევენ ფილოსოფოსთა ნააზრევს, ჟურნალისტები კაცმა არ იცის რას აკეთებენ, მითუმტეს სოციოლოგები და სოციალური მუშაობის სტუდენტები, ფსიქოლოგები ცოტა უფრო აქტიურები არიან, საერთაშორისო ურთიერთობების ხალხი, რეალიზმის პრინციპებს ერთმანეთზე ცდის (გარდა იშვიათი გამონაკლისებისა), ეკონომისტებს ამ ქვეყნად მგონი არაფერი აინტერესებთ, გარდა გუდფუდისა, მათემატიკოსები, ბიოლოგები, ქიმიკოსები თუ არსებობენ საკითხავია, მედიცინის ფაკულტეტს ლექციები სად უტარდება ისიც არ ვიცით, იურისტები საქმეების შავ-ბნელად მოგებას სწავლობენ და ასე შემდეგ…….

თსუ-ს ფორუმზე ერთ-ერთ თემაში აზრი გამოთქვეს კარგი იქნებოდა თსუ-ს ყველა ფაკულტეტი ერთ დიდ შენობაში, რომ იყოსო. მეორე შეეკამათა

რა დომხალი იქნებოდა….

დერეფნიდან რომ ვიღაც ინტეგრალებზე ყვირის, იქიდან არაბულად საუბარი, ანგლისტები, ქიმიკოსები, ბიოლოგები, ფროიდისტები, დიპლომატები ცდილობენ დარეგულირებას, სოციოლოგები აღწერას და ა.შ

ნეტა მართლაც ასე იყოს, ყველა თავისას, რომ განიხილავს, ყველა თავისი თეორიის დამტკიცებას ცდილობს. ერთმანეთს უზიარებენ მოსაზრებებს, შემდეგ სხვა სპეციალობების ხალხთან ერთიანდებიან და ერთობლივად რისი გაკეთება შეუძლიათ იმას, მიმოიხილავენ…. ამ შემთხვევაში უნივერსიტეტი, მართლაც, რომ უნივერსიტეტი იქნებოდა…

ახლა, კი რა ხდება? რომელ დისკუსიაზე, კამათზე, აზრების გაცვლა-გამოცვლაზე, პამფლეტებსა და სტუდენტურ მოძრაობებზეა ლაპარაკი? ყველა გაგიჟებული დარბის, ყველა წუწუნებს, ზოგს სასწავლი აქვს და უნდა გაიქცეს, ზოგს ეზარება სწავლა და მოთქვამს, ზოგს ძულს პროფესია და ილანძღება, ზოგი ლექტორთან “დასალაპარაკებლად” მიდის, რომ გამოცდაზე გასასვლელი ქულები მაინც დაუწეროს, ზოგი თავისი ბნელი საქმეების მოსაგვარებლად მიიჩქარის და ასე შემდეგ… ამ დროს “მეცნიერებაწაღებულები” ოცნებებში არიან გადავარდნილნი და ბრაზი ახრჩობთ ვერაფერს რომ აკეთებენ, ისინიც იძულებულნი არიან თავიანთ საქმეებზე წავიდნენ, ესენი თითო თითო ყველა პროფესიაზე არიან და მართლაც სულითა და გულით უყვართ თავიანთი მეცნიერება, მაგრამ მარტოები ვერაფერს გახდებიან.

ამ ყველაფერს ხელს უწყობს ბიბლიოთეკის, კაფეს, ლაბორატორიების უქონლობა სადაც სტუდენტები იურთიერთობებდნენ, საკუთარ იდეებს შეამოწმებდნენ, ცდებს ჩაატარებდნენ და ა.შ.

ასე გადის 4 წელიწადი, ზოგი წარმატებას აღწევს, ზოგი ვერა, ზოგი კაბინეტშია გამოკეტილი და შავ-ბნელი საქმეებითაა დაკავებული, ზოგი სადღაც ათასობით კილომეტრის მიღმა მოგზაურობს, ზოგი კი თბილისის ქუჩებში “ტაქსაობს”, ზოგი უცხოეთში ბავშვს/ მოხუცს უვლის, ზოგი ქურდობს, ზოგი შავ მუშად მუშაობს, ზოგმაც შეძლო და საკუთარ თეორიებს ავითარებს, თანაც სწავლას აგრძელებს, მაგრამ ყველას პირზე, რომ აკერია “სტუდენტობა”, არც ერთმა არ იცის ეს რა არის, იმიტომ რომ არ ქონიათ, რომ ქონოდათ იქნებ ყველაფერი სხვაგვარად ყოფილიყო.

ეს კი სხვა არაფრის შედეგი არაა, თუ არა არასწორი აღზრდისა თუ მენტალიტეტის, განათლების სისტემის მოუწყობლობისა და უნივერსიტეტის არაორგანიზებულობისა. ეს ყველაფერი კიდევ სხვა რაღაცეების ბრალია, ერთი დიდი ჯაჭვი, ბოლოს მოგვცემს მართლაც, რომ ჯუნგლების კანონით მოქმედ ადამიანთა ბრბოს, რომელსაც შემდეგ საზოგადოებას ვუწოდებთ. ყველაფერი უკან-კან წავა თუ არ გამოვფხიზლდით.

ჩვენ მაინც ამ ბოლო კატეგორიის სტუდენტთა იმედი გვაქვს, ისინი მაინც იყვირებენ, მაინც თავისუფლად ისუნთქებენ, ძალას მოიკრებენ და საკუთარ სინდისთან მაინც იქნებიან თავისუფლები, სხვა თუ არაფერი….

კიდევ იმედი გვაქვს, რომ უნივერსიტეტის ადმინისტრაცია გულდასმით გადახედავს არამარტო ორგანიზაციულ პრობლემებს, არამედ სტუდენტთა კატეგორიებსაც და ქარწაღებულთა გამოსწორებას მაინც შეეცდება. ამისათვის კი უნივერსიტეტში უნდა შეიქმნას საუნივერსიტეტო გარემო, არაორგანიზებულობის ბუდის მაგიერ. მაშინ კი იქნებ სტუდენტებიც გამოვფხიზლდეთ, მეცნიერებაც შევიყვაროთ, ფიქრიც ვისწავლოთ და ბრძოლაც უკეთესისთვის… თუ ასე არ მოხდა, მაშინ დღევანდელი ჭაობი გაიზრდება და ბოლოს ჭაობის მეტი არაფერი დარჩება.

სად არიან ფილმებში ნანახი შეშლილი მეცნიერები, გენიოსები, ფილოსოფოსები, სად ხართ მართლაც “მეცნიერებითშეპყრობილებო”, სად????

როდემდე უნდა  გაგრძელდეს ჩვენი ტანჯვა?ცხრილების ხევა და თავიდან შეგდენა?

უპირველესი ამოცანა, რომელიც უნივერსიტეტის ადმინისტრაციას აკისრია, ცხრილების სწორად შედგენაა. თანაც ისე, რომ სწავლის დაწყებამდე კარგა ხნით ადრე უნდა იცოდნენ სტუდენტებმა ზუსტი ცხრილები. თუ რეგისტრაცია სწავლის დაწყებიდან ლამის თვენახევრით ადრე უნდა დაიწყოს, რატომ არ უნდა ვიცოდეთ ერთი თვით ადრე ზუსტი ცხრილი?

პირველად ცხრილებში ზოგიერთი საგნის დრო მითითებული არ არის, ირკვევა სწავლის დაწყებისას, შემდეგ ემთხვევა სხვა საგანს, გიწევს საგნის გადარჩევა ან თუ უკვე რეგისტრაცია დასრულებულია  ვეღარაფერს აკეთებ და ხან ერთს აცდენ და ხან მეორეს.  უფრო საშინელება, სავალდებულო საგნებიც კი ერთმანეთს ემთხვევა სავალდებულო საგანს კი ვერ გადაირჩევ ან თუ გადაირჩიე, შეიძლება მერე ვეღარ აიღო (ეს კიდევ სხვა პრობლემა, რას ნიშნავს ადგილები არ იქნება თუ სავალდებულოა?) როგორ უნდა მოახერხოს სტუდენტმა ერთსა და იმავე დროს ორ სავალდებულო საგანზე დასწრება?! ეს ყველაფერი სწავლის ხარისხსა და  ქულებზე აისახება. ლექციაზე თუ იმაზე იფიქრა სტუდენტმა, როდის წავიდეს, რომ მეორე ლექციაზე არ დააგვიანდეს (სხვა კორპუსშია გასაქცევი მაინც…) რაღას მოისმენს.  შეიძლება 1 საათში შეიცვალოს ცხრილი; მსგავსი შემთხვევები ყოფილა, სტუდენტი ძველი ცხრილით მითითებულ დროს მისულა სემინარზე, ამ დროს კი უკვე დამთავრებული ყოფილა, შესაბამისად ქულებიც დაუკარგავს.

ნუთუ მარტო უნივერსიტეტით უნდა იყოს დაკავებული სტუდენტი? ათასი საქმე შეიძლება გაიჩინოს: იმუშაოს, ისწავლოს, კვლევა ჩაატაროს, ჩამოაყალიბოს რაიმე ორგანიზაცია,სულერთია მოკლედ რას გააკეთებს. ამისათვის კი მას ჭირდება დროის ზუსტი განაწილება. რაიმეს დაგეგმვა სწავლის დაწყებამდე ერთი თვით ადრე კი შეუძლებელია. უნივერსიტეტის ტრანსფორმერი ცხრილების გადამკიდე, ვერაფერს დაგეგმავ, გამორიცხულია. რეგისტრაციისას რა ცხრილსაც ნახავ ლამის ერთ საათში იცვლება, სწავლა, რომ დაიწყება მერე ყოველ 15 წუთში, ასე, რომ შეუძლებელია რაიმე პროგრამაში ჩაერთო, მუშაობა დაიწყო ან კურსებზე იარო. მილიონჯერ მოგიწევს დათქმული დროის შეცვლა, დატოვებ არაპუნქტუალური ადამიანის შთაბეჭდილებას და შენთან თანამშრომლობას არავინ მოინდომებს. უკეთეს შემთხვევაში კი უაზროდ მოგიწევს დროის ფლანგვა.

ხანდახან კი ცხრილი, რომც იცოდე ისეა განაწილებული ვერაფერს მოასწრებ, დიდი დიდი რაიმე სასწავლო კურსზე ძლივს ჩაეწერო. ერთი ლექცია დილის 10 საათზე, რომ მთავრდება მეორე 2 იწყება და 3ზე მთავრდება, მესამე ლექცია კი 5-ზე იწყება. რომელი დაწესებულება დაგასაქმებს 2 საათით დღეში? თუ დილას 4 საათი იმუშავებთ, შემდეგ ლექციებზე გამოქანდებით და შემდეგ ისევ სამსახურში? სრული აბსურდია.

ეს მაინც არ შეიძლება მოგვარდეს? ესეც ასეთი რთულია? ბოლოს და ბოლოს ციფრულ ეპოქაში ვცხოვრობთ და ათასი პროგრამის დაწერა შეიძლება, რომელიც ავტომატურად შეადგენს ცხრილს შესაბამისი მონაცემების შეყვანისას.

ბოლო უნდა მოეღოს უზარმაზარ შუალედებს, კვირაში 3 დღიან დასვენებებს ან მეორე უკიდურესობას შვიდივე დღეს სწავლას, სრული დატვირთვით. ნუთუ ასეთი ძნელია, რომ 7 საგანი ისე გადაგვინაწილონ, რომ ერთმანეთს არ დაემთხვეს, დიდი შუალედები არ გვქონდეს, ერთ დღეს სრულიად თავისუფლები არ ვიყოთ, მეორე დღეს დილიდან საღამომდე უნივერსიტეტში არ ვისხდეთ, მესამე დღეს კი მხოლოდ 1 საათისთვის  არ მივიდეთ და ისიც საღამოს 5 საათზე?

აიძულებდე სტუდენტს ამდენი დრო და ენერგია ცხრილების შედგენაზე ხარჯოს, რაც არ უნდა ის საგანი/ლექტორი აირჩიოს, მხოლოდ იმის გამო, რომ საგნები ერთმანეთს ემთხვევა სადიზმია.

]]> http://repormatorebi.wordpress.com/2010/09/12/transformer-timetable/feed/ 7 repormatorebi 167d3ee68fc1abec1a1ef74060e411bf Timetable მილიარდჯერ შეცვლილი ცხრილი http://repormatorebi.wordpress.com/2010/09/01/%e1%83%a1%e1%83%a2%e1%83%a3%e1%83%9b%e1%83%a0%e1%83%98%e1%83%a1-%e1%83%9e%e1%83%9d%e1%83%a1%e1%83%a2%e1%83%98-n3/ http://repormatorebi.wordpress.com/2010/09/01/%e1%83%a1%e1%83%a2%e1%83%a3%e1%83%9b%e1%83%a0%e1%83%98%e1%83%a1-%e1%83%9e%e1%83%9d%e1%83%a1%e1%83%a2%e1%83%98-n3/#comments Wed, 01 Sep 2010 16:44:17 +0000 repormatorebi http://repormatorebi.wordpress.com/?p=117 ]]> კიდევ ერთ სტუმრის პოსტს გთავაზობთ.

სირ-ტაკი „თსუ„-ში

“ჩვენ გვსურს გავანადგუროთ მუზეუმები, ბიბლიოთეკები და ყველანაირი აკადემიები, გვსურს ბრძოლა მორალიზმის, ფემინიზმისა და ყოველნაირი ოპორტუნისტული თუ უტილიტარული სიმხდალის წინააღმდეგ.”

პირველკურსელის პრობლემები

ყველა პირველკურსელს უწევს პრობლემებსა თუ გაურკვევლობებთან შეჯახება, გამონაკლისნი არც თსუ-ს პირველკურსელები არიან. მოგითხრობთ ერთ-ერთი მათგანის ისტორიას.

გაიგებენ თუ არა, რომ ჩაირიცხნენ ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში, პირველკურსელები მაშინვე მიუსხდებიან კომპიუტერებს და ცდილობენ სრული ინფორმაცია მოიძიონ სასწავლო პროცესის შესახებ: (წესით ეს ინფორმაცია მანამდეც უნდა ქონოდათ, მაგრამ ეს ცალკე თემაა და სხვა დროს იყოს. რეფორმატორები) ეძებემ ინფორმაციას საბაკალავრო პროგრამებზე, ადგენენ სასწავლო პროცესის ვადებს, რეგისტრაციის წესებს, შეფასების სისტემას ეცნობიან და ა.შ. თსუ-ს საიტზე პოულობენ ინფორმაციას და ცდილობენ, რომ მაქსიმალურად მოწესრიგებულები იყვნენ, რამე რომ არ შეეშალოთ. სწორედ ამ სტუდენტთა რიცხვს მიეკუთვნებოდა ნახსენები პირველკურსელი.

რეგისტრაციის დაწყების პირველივე დღეს გაიქცა ბანკში, სწავლის საფასურის გადასახდელად (დაფინასებულები ამ პრობლემას აცდებიან), თუმცა ბანკში უპასუხეს, რომ სიები ჯერ არ აქვთ და დაიწყო დაუსრულებელი სირბილი უნივერსიტეტსა და ბანკს შორის. პასუხისმგებელმა პირმა, ძლივს-ძლიობით დაუსახელა კონკრეტული რიცხვი და შემდეგ ამ რიცხვის ცდაში ძლივს გაიყვანა დრო. ნანატრ დღეს, ქვითრის ხელში ჩაგდებისთანავე, უნივერსიტეტში გაიქცა აკადემიური რეგისტრაციის გასავლელად. საიტზე მითითებული ინფორმაცია მცდარი აღმოჩნდა, სულ სხვა კორპუსა და ოთახში ტარდებოდა თურმე რეგისტრაცია. (წესით საიტზე არამარტო რეგისტრაციის ადგილი უნდა იყოს სწორად მითითებული, არამედ ისიც თუ სად შეიძება სტუდენტმა აიღოს წარსადგენი საბუთები. რეფორმატორები.). ძლივს მიაგნო დეკანატს და კომპიუტერებითა და უჟმურსახიანი მდივნებით სავსე ოთახში აღმოჩნდა.

“-უკაცრავად”-მორიდებულად თქვა, გულს ბაგაბუგი გაჰქონდა. არავინ მიაქცია ყურადღება, უკმაყოფილო სახეებით უყურებდნენ მონიტორებს. სანამ თავზე არ წაადგა, მანამდე ვერ შეამჩნიეს. არც შეხედეს ისე მიუთითეს სკამზე, აუფრიალეს ხელშეკრულების ორი ეგზემპლარი და შეავსეო უბრძანეს (დიახ, უბრძანეს!). ხელის კანკალით, როგორც იქნა შეავსო და მიაწოდა. ორივე ეგზემპლარი გამოართვეს და ინახა ვდნენ ქვითრის ასლთან ერთად, მან კი იცოდა, რომ წესითა და კანონით ხელშეკრულების ასლი მასაც ეკუთვნოდა:

-”ორივე უნდა დავტოვო?”- შეშინებულმა იკითხა.

-”კი, ორივე”-უპასუხა მდივანმა, ისე თითქოს ეუბნებოდა: “შენ რა სხვა პლანეტიდან ხომ არ ჩამოფრინდი?!”

სანამ მდივანს მონაცემები შეყავდა ბაზაში შემოდიოდნენ და გადიოდნენ უფროსები და მდივნებთან ერთად პირველკურსელებზე ხალისობდნენ: ვის რამდენჯერ შეეშელა ხელშეკრულების შევსება (“აბა, როგორ ჩააბარეს ეროვნული გამოცდები?” გაოცებულები ეკითხებოდნენ ერთმანეთს), ზოგს თურმე საერთოდ არ ცოდნია რა საბუთები ჭირდებოდა, (“ამაზე ადვილი გასაგები რა არის?!”), რა დაბნ ეულები არიან? და ა.შ. ჩვენს სტუდენტს უნდა უთხრას: ” აბა, ამ მდივნების ხელში რა უნდა მოხდეს, რომ არ დავიბნე?! საიდან გაიგოს სოფლიდან ჩამოსულმა ბავშვმა, რომ ინტერნეტში ეს ინფორმაცია დევს? რა იცის, რომ რაც საიტზე არ დევს, ის ინფორმაცია სხვა სტუდენტებისგან უნდა გაიგოს, ფორუმის საშუალებით?! საერთოდაც, იმის მაგივრად რომ დაგვეხმაროთ გვიბღვერთ და დაგვცინით, რა წესია?”….. თანდათან ბრაზდებოდა და უფრო მეტი რამის თქმა უნდებოდა, მაგრამ შერაცხყოფილი გაჩუმდა.

შეეკითხნენ რა არის ძირითადი სპეციალობაო და არადა იცოდა, რომ ჯერ ვერ მიუთითებდა, რადგან საერთაშორისო ურთიერთობები სურდა სპეციალობად, მასზე სწავლის გასაგრძელებლად კი ჯერ კონკურსი ჰქონდა გასავლელი: “ჯერ ხომ კონ…” არც დაამთავრებინა მდივანმა და ვითომ გაოცებული, ამპარტავნული ტონით შეეკითხა:

-”რა სპეციალობა გინდოდა, რო აბარებდი არ იცოდი?”

-”როგორ არა, საერთაშორისო ურთიერთობები, მაგრამ….”

-”ხოდა, მაშ ძირითადი სპეციალობა საერთაშოროსიო ურთიერთობები. მეორადს ეხლავე აირჩევ?

(ეს “ეხლავე” რა ჯურის უბედურებაა?)

მაინც უთხრა და ერთი სული ჰქონდა როდის გაეცლებოდა იქაურობას, უთხრეს კოდი და წამოვიდა.

იცოდა, რომ ტუტორიც არსებობს, რომელსაც უნდა დალაპარაკებოდა, მაგრამ შეკითხვა შეეშინდა და წავიდა იმედგაცრუებული. ჯერ სწავლა არ დაეწყო და უკვე უნივერსიტეტის დანახვა ძულდა. სახლში შეაბიჯა თუ არა სიმწირის ცრემლები გადმოცვივდა.

უფროსების დარიგებებისა და მეგობრებთან მოლაპარაკების შემდეგ გადაწყვიტა მეორე დილას კვლავ მისულიყო და “ეჩვენებინა სეირი!!!!!”, თუმცა მივიდა ისევ ისე მორიდებულად:

-”ტუტორის ნახვა სად შემიძლია?”, წამოიკნავლა.

მიუთითეს კორპუსი და მივიდა. მან ყველაფერი აუხსნა და ცოტათი დაამშვიდა. ამოიწერა ცხრილი და ის იყო არხეინად აპირებდა სახლში დაბრუნებას, რომ დერეფანში, ვიღაც პირველკურსელს შეხვდა, რომელსაც რაღაც ისეთი საბუთი ეჭირა, რაც რეგისტრაციისას მისცეს  მას კი არ ჰქონდა. გაბრაზდა და ისევ მდივნებს მიადგა, უკვე ხმაში სიმკაცრე გაურია, (რა იცოდა, რომ ეს სიმკაცრე შემდგომაც გამოადგებოდა, არადა ამას სიმკაცრეს კი არა თავხედობას უწოდებდა ადრე):

-”იცით, გუშინ რეგისტრაცია გავიარე და ჩემთვის არ მოგიციათ….” ისეთი ტონით თქვა მდივნებს გაეცინათ და დათაფლულებმა უპასუხეს, გუშინ რაც არ გვქონდა როგორ მოგცემდითო (თუ რეგისტრაციისას სტუდენტს რამე საბუთი უნდა მისცენ, რეგისტრაციის პირველივე დღეს უკვე უნდა ჰქონდეთ, თუ არ აქვთ გააფრთხილონ მაინც სტუდენტი, რომ წასაღებად მიაკითხოს. რეფორმატორები) და მისცეს საბუთი.

სახლში არხეინად მივიდა, ეგონა რა, რომ ყველაფერი მოგვარებული იყო, მაგრამ რა იცოდა, რომ საგნების ძლივს არჩევის შემდგომ, კიდევ რამე შეემთხვეოდა; საშინელ ამინდთან ერთად სხვა ბევრი თავსატეხი შეხვდებოდა, პირველივე დღეს: ეს შეცვლილი ცხრილებიო, კორპუსიდან კორპუსში წანწალიო, აუდიტორიის შეშლაო, ქსეორქსიდან ქსეროქსში ყურყუტიო, საუკუნოვანი შუალედებიო და ასე დაუსრულებლივ.

სწავლა დაიწყო თუ არა ლექტორები ისე დააცხრნენ, ისეთ ფერებში დაუხატეს ყველაფერი გაქრობა მოუნდა. სანამ პირველ წარმატებას არ მიაღწია (მაგრამ დიდი სტრესის, დაძაბულობისა და ნერვიულობის ფასად), მანამდე ვერ გაიგო, რომ თურმე ყველაფერი არც ისეთი კოშმარულია.

ის, ის იყო მოერგო სიტუაციას, რომ დაიწყო გამოცდები და ახლა აქ ატყდა ერთი ორომტრიალი: გამოცდები ერთმანეთს ემთხვეოდა, მინიმუმ 3-ჯერ შეიცვალა გამოცდების ცხრილი. გამოცდები რომ დანიშნეს, ახლა პრობლემა აგრესიული დამკვირვებლები გახდნენ, რომლებიც გვერდით სექტორებში გაჰკიოდნენ მთელ ხმაზე.

ეს იყო პრობლემების მცირე ნუსხა, რაც შეიძლება პირველკურსელის თავსატეხების სიაში აღმოაჩინოთ და სამწუხაროდ ეს არ არის სრული სია. საიტის გაუმართაობა, ცხრილების გამუდმებითი ცვლილებები (ზოგიერთ სტუდენტს ამის გამო ქულები დააკლდა, რადგან ძველ ცხრილში მითითებულ დროს მივიდა ლექციაზე), სასწავლო პროგრამების არქონა ან მცდარი ინფორმაცია მათზე, გამოცდების ქულების დაგვიანება, ლექტორთა თავდაპირველი დამოკიდებულება (თავიდან ყველა ცდილობს მკაცრი გამოჩნდეს, არადა სიმკაცრე და სტუდენტებთან თბილად მოქცევა ერთმანეთს არ ეწინააღმდეგება), დამკვირვებელთა უხეშობა, საგნების არჩევასთან დაკავშირებული პრობლემები… ამ ყველაფერს ბოლო აქვს სადმე? ამ პრობლემებთან გამკლავება კი პირველკურსელებს უწევთ. რომლებმაც თითქმის არაფერი იციან უნივერსიტეტის შესახებ. ცდილობენ წესისა და რიგის შესაბამისად მოიქცნენ და ამ დროს თურმე ყველაფერი უწესრიგოდაა, ვინ დაგიდევს წესსა და რიგს.

სტუდენტებს თანდათან უჩნდებათ განცდა, რომ უსამართლოდ ექცევიან, რომ ყველაფერი ისე არ არის, როგორც ეგონათ. თუმცა ხვდებიან, რომ ვერაფერს იზამენ ამ ყველაფერს უნდა მოერგონ და გაძრომა-გამოძრომა ისწავლონ, დახლართულ სისტემას ალღო აუღონ, “ეშმაკობები” აითვისონ: როგორ გაიგო სიმართლე, ვის უნდა მიმართო ამა და ამ პრობლემის აღმოჩენის შემთხვევაში, როგორ შეძლებენ მათ მოგვარებას, ვის როგორ უნდა ელაპარაკონ, რომელ დოკუმენტს ენდონ და რომელს არა, როდის გაიარონ რეგისტრაცია, როდის ელოდონ გამოცდების ქულებს და ა.შ, ლექტორების ხასიათსაც ადვილად უღებენ ალღოს და კეთილგანწყობილ ადამიანებსაც ხვდებიან.

და აი, ზუსტად აქ იწყება, ჩემი აზრით, ყევლაზე საზიანო რამ: სტუდენტები ეჩვევიან ამ არაორგანიზებულობას, თითქოს ვეღარც გრძნობენ, რომ არსებობს ცნებები: წესრიგი, სამართლიანობა, უფლებები, ორგანიზებულობა და ა.შ, ვეღარც კიგრძნობენ, რომ ეს ყველაფერი უსამართლოა და უნდა ეცადონ გამოასწორონ, მოითხოვონ მაინც ის რაც წესითა და რიგით ეკუთვნით, თავად იზრუნონ უნივერსიტეტი იქცეს ორგანიზებულ დაწესებულებად, ისეთად როგორიც უნდა იყოს სინამდვილეში, მაგრამ ვინაიდან სხვადასხვა ხერხებით აგვარებენ საკუთარ პრობლემებს, სხვები აღარ ადარდებთ. (თუმცა მოითხოვე რა, მაინც არავინ გისმენს, აი ჩვენ ვწერთ, მაგრამ გვისმენს ვინმე? ერთ ცვლილებას მაინც ვხედავთ?! იმედია ვცდებით და მომავალში რეაგირება მოყვება ამ ყველაფერს. ჩვენ ვიტყვით ჩვენს სათქმელს, სინდისთან რომ სუფთები ვიყოთ. რეფორმატორები).ესაა ყველაზე დიდი პრობლემა: საფრთხე ემუქრება პირველკურსელის პიროვნებას, ის ეჩვევა უსამართლობას და ერთხელაც თავად შეიძლება გახდეს მისი ავტორი. ეს, რომ არა ალბათ კიდევ გაუძლებდა კაცი ცხრილების ცვლილებებსა და საუკუნოვან შუალედებს.

იქნებ გვიან არ არის? ვეცადოთ გავიხსენოთ ის პირველი განცდა, როცა ჩვენი სტუდენტის მსგავსად, ბევრმა სხვამაც იფიქრა: “რა უსამართლობაა, რა აბდაუბდაა.” და წუწუნის ნაცვლად, ვეცადოთ თუნდაც ერთ საკითში აღვადგინოთ წესრიგი.

პოსტის ავტორია თამთა სიხარულიძე (MJA)

ჩვენი გაჩუმების განმავლობაში, არაერთი ცვლილება მოხდა უნივერსიტეტში.

ყველაზე მნიშნველოვანი ცვლილებები კი ამ წამსაც მიმდინარეობს.

მალე ახალი რექტორი, სავარაუდოდ ახალი ადმინისტრაციაc გვეყოლება, აქტიურობა სწორედ ახლაა საჭირო, ახალი ადმინისტრაცია დასაწყისში მაინც შეეცდება (მინუმუმ არჩევნებამდე) სტუდენტების ინიციატივები გაითვალისწინოს და პრობლემები მაქსიმალურად მოაგვაროს. პრობლემებს კი რა გამოლევს. ასე, რომ ჩვენც ვიწყებთ გააქტიურებას, ახალი პრობლემების გამოჩხრეკასა და გამოაშკარავებას, იქნებ ვინმემ წაიკითხოს და მოგვისმინოს.

თუმცა ეს მარტოებს არ გამოგვივა, გვჭირდება მკითხველები, აქტიური სტუდენტები, რომლებიც მოგვაწვდიან პოსტებს, შეგვატყობინებენ თავიანთი პრობლემების შესახებ…

სანამ ახალ პოსტებს შემოგთავაზებდეთ, წაიკითხეთ ძველები.

ახალი მკითხველები კი გაიეცანით ჩვენი ბლოგის სტრუქტურასა და მიზანს, მოგვაწოდეთ იდეები და გააქტიურდით.

გავს, რომელიმე ფოტო უნივერსიტეტის თუნდაც ერთ ჰიგიენურ ოთახს? ალბათ, თავი სიზმარში გვეგონებოდა, ერთხელაც, რომ შევიდეთ რომელიმე მათგანში და ბუზების ნაცვლად ამ სურათების მსგავსი სიტუაცია დაგვხვდეს. გადავწყვიტეთ, სერიოზული თემებიდან გადაგვენაცვლა ყოფით პრობლემებზე და გვესაუბრა სისუფთავეზე უნივერსიტეტში. სლაიდშოუ  არის მსოფილიოს უნივერსიტეტის კამპუსების ინდივიდუალური ოთახების აბაზანებისა, საერთო საშხაპეებისა თუ ტუალეტების სურათების ნაკრები + დალაგების გზამკვლევის ფოტოები.

უნივერსიტეტის ტუალეტების სურათები არ გვაქვს და არაესთეთიკურადაც მიგვაჩნია მათი დადება, რომც გვქონდეს. ყველას მოგეხსენებათ, რაც ხდება: რომ შედიხარ პირველად იერიშს მოიტანენ ბუზები, შემდეგ საშინელი სუნი და ბოლოს შეამჩნევ, რომ წყალდიდობაა (ალბათ, ან ცუნამი დაატყდა თავს უნივერსიტეტს, ან კატრინამ გადაუშხუილა). ეს ჯერ კიდევ დასაწყისია; თუ შეხვედი და შეამჩნიე, რომ საპონი ასხია სასაპნეში, მაშინ ხელების შემშრალება შარვალზე მოგიწევს, თუ დაინახე რომ სასაპნე ცარიელია, მაშინ ხელები მხოლოდ წყლით უნდა “დაიბანო” (ბაქტერიების გენოფონდის გამრავლებაზე  თუ არ იზრუნე, რა აზრი აქვს ცხოვრებას), თუ შეამჩნიე, რომ სანაგვე სავსეა ქაღალდებით და თან საპონიც არ ასხია სასაპნეში, მაშინ უნდა გამოიხურო კარები გამოხვიდე, დაიცადო კიდევ 3-4 საათი სახლში მისვლამდე. ხშირად საჭიროა შეიარაღდე “უტიფრობისთვის” აუცილებელი ატრიბუტებით ან სიმშვიდის ელექსირი დალიო, რათა თავიდან აიცილო დამლაგებელთან ხელჩართული ბრძოლა. გოგოები, როგორც წესი ფეხით აღებენ ტუალეტის კარებს (სკოლიდან გამოყოლილი ჩვეულება, რადგან სკოლაში ამაზე უარესი მდგომარეობა იყო) და ამის დანახვაზე დამლაგებელი ქალი შეურაცხყოფილი რჩება, კივლით აზანზარებს ფანჯრებს (რა კარგი გამოგონებაა ეს მეტალოპლასტმასი ადვილად არ იმსხვრევა, თორემ  დამლაგებლები გააკოტრებდნენ თსუ-ს :d): “ეს კარები იმდენჯერ იწმინდება, რომ ფეხით გაღებას არ საჭიროებს, ამხელა გოგოებს არ გრცხვენიააააააააააათ?!!!!!!!!!!!!!!” და შემდეგ თავისთვის: “სად გაიზარდნენ ნეტა”…. უკაცრავად ქალბატონო დამლაგებელო, გამოცდილ დიასახლისს, შვილიშვილების აღმზრდელსა და სათაყვანებელ მზარეულს, სისუფთავის ეტალონს არ უნდა გესმოდეთ, რომ ერთი ტილოთი არ შეიძლება იატაკის, უნიტაზის, ნიჟარის, სარკის, ფანჯრის, სასაპნისა და კარის სახელურის გაწმენდა? სწორედ ამიტომ აღებენ კარს ფეხით.

ეს ყველაფერი შეიძლება გადაჭარბებულია და უნიტაზსა და ფანჯარას ერთი ტილოთი არ წმენდენ, მაგრამ კაბინების კარსა და შემოსასვლელ კარს ნამდვილად ერთი ტილოთი წმენდენ (თუ ამას გაწმენდა ქვია, საერთოდ). არადა 21-ე საუკუნეში, სარეცხი საშუალებების ეპოქაში, რა გახდა უნივერსიტეტის პატარა ტუალეტების გაკრიალება. რეფორმატორებში ერთი გოგო გვყავს ჭკუა ეკეტება სარეცხ საშუალებებზე და დამლაგებლებს სთავაზობს ტუალეტების წმენდის უფასო გზამკვლევს:

ვითვალისწინებ რა, რომ ჩვენი დამლაგებლები იყენებენ ქვის ხანის მეთოდებს და მეც ვერკვევი, მხოლოდ იმ საშუალებებში რაც გამოიყენება სახლის პირობებში, გზამკვლევი იქნება ძალზე მარტივი (ჩემი საშუალებებიც კი გამოასწორებს იმას რაც ხდება, არათუ პროფესიონალური). ჯერ საშუალებებს ნუ შევეხებით, თავდაპირველად ვთქვათ რა გვჭირდება იმისათვის რათა დავალაგოთ და არ დავაბინძუროთ.

1. რამდენიმე ტილო (ცალკე ფანჯრებისთვის, ცალკე იატაკისთვის, ცაკლე კაბინების კარებისთვის, ცალკე შემოსასვლელი კარისთვის, ცალკე სარკისთვის, ცალკე კედლებისთვის, იმედია არაფერი გამომრჩა).

2. რამდენიმე ტიპის ჯაგრისი (ცაკლე ტუალეტებისთვის, ცაკლე იატაკისთვის , ცაკლე ნიჟარებისთვისა და ცალკე კედლებისთვის (ოღონდ თუ გავითვალისწინებთ, რომ კედლები კაფელით უნდა იყოს დაფარული და არა საღებავით)

3. 2 წლის სათლი, იატაკებისა და ტუალეტისთვის (იატაკისტის ნამდვილად საჭიროა და ტუალეტისთვის არ ვიცი)

4. რამდენიმე პულვერიზატორი (სადეზინფექციო ხსნარები იყიდება დიდი კონტეინერებით და ამიტომ  შიეძლება გადმოსხმა გახდეს საჭირო)

5. მოსახერხებელი ურიკა, სადაც ამ ყველაფერს მოათავსებთ და არ აგერევათ რა რისი ტილო და ჯაგრისია.

6. ხელთათმანები და პირბადეები.

ახლა გადავიდეთ უშუალოდ სარეცხ საშუალებებსა და ფირმებზე. ჯაგრისებითა და ტილოებით მოგამარაგებთ უამრავი სხვადასხვა კომპანია, დღეს ყველაზე კარგი ტილოები აქვს კომპანია Bagi-ის (ქართულ მაღაზიებსა და სუპერმარკეტებში, ბაგის ბევრი პროდუქტია და ამიტომ ვამბობ, რეკლამას არ ვუწევ). დეზინფექციის საუკეთესო საშუალებებია დომესტასი, კვატი, მისტერ მუსკული. მათ აქვთ სხვადასხვა სახის პროდუქცია: ტუალეტის დეზინფექცირებისთვის, ფანჯრების საწმენდი, კაფელის საწმენდი და ა.შ აარჩიეთ რაც გაგიხარდებათ. ამ საშუალებებით გაწმენდთ იატაკებს, ფანჯრებს, კაბინების კარებს, შემოსასვლელ კარებს, სარკეებს, ურნებს (გაწმენდთ ქლორით).

ყოველ საღამოს საფუძვლიანად დაალაგებთ ყველაფერს, ფანჯრებიდან დაწყებული ჭერით დამთავრებული (აღარაფერს ვამბობ თავად ტუალეტებზე), ჩაასხამთ საპონს სასაპნეებში, ქაღალდებს ჩააწყობთ საქაღალდეებში. დღის განმავლობაში შეამოწმებთ ხომ არ გათავდა რომელიმე და შეავსებთ, დასალაგებელი რაც იქნება დაალაგებთ.

თითო ტუალეტზე გამოიყოს 2 დამლაგებელი (სრულიად საკმარისია, 2 წამში დაალაგებენ ყველაფერს).

მაგრამ ჯერ, რა თქმა უნდა საჭიროა ჰიგიენური დაწესებულებების გარემონტება.

იმედია არაფერი დამავიწყდა.

წარმატებებს გისურვებთ დალაგების პროცესში.

P.S: იხილეთ სლაიდშოუ

აი, ასეთია ერთ-ერთი ჩვენგანის მიერ დაწერილი დალაგების გზამკვლევი.

მიუხედავად იმისა, რომ ეს საკმარისი არ არის, ამ საშუალებებს რომ იყენებდნენ ბუზების ნაცვლად პეპლები იფრენდნენ ტუალეტებში და სისუფთავის სუნი იდგებოდა. თუმცა რა თქმა უნდა, რადგან უნივერსიტეტია, საზოგადოებრივი თავშეყრის ადგილი, აუცილებელია პროფესიონალური საშუალებები დეზინფექციისათვის. არსებობს ასევე, სპეციალური მანქანები იატაკის მოსაპრიალებლად და გასაწმენდად. თუმცა ელემენტარული საშუალებები გამოიყენონ ჯერ და შემდეგ ამაზე გამოვთქვამთ პრეტენზიას. დამლაგებლების გამოყოფასა და ამ ყველაფრის შეძენას რაც შეეხბა, უნივერსიტეტს სხვა გზა არ აქვს, აუცილებლად უნდა შესრულდეს ყველა სანიტარული ნორმა და უნივერსიტეტში უნდა იყოს სისუფთავე. ეს არც ისე ძვირი დაჯდება. საერთოდაც, მგონი დამლაგებლებს ტრენინგებიც უნდა ჩაუტარდეთ (ყველაფრის ტრენინგი არსებობს და ეს მითუმეტეს საჭიროებს). არ იციან, რომ შავი, სუნიანი, სამი საუკუნის ტილოთი არ შეიძლება ყველაფრის წმენდა, ტილოები ხშირ-ხშირად უნდა გამოიცვალოს, ხელთათმანიანი ხელებით არ შეიძლება ონკანის გაღება და ა.შ. არ გვგონია, რომ დამლაგებლები წაიკითხავენ ამას, მაგრამ ვინმე ადმინისტრაციიდან თუ წაიკითხავს კარგი იქნება. ჩვენ დამლაგებლებთან, როგორც პიროვნებებთან პრეტენზია არ გვაქვს, მაგრამ ფაქტია, რომ დალაგების ნაცვლად აბინძურებენ, არ იციან, როგორ დაალაგონ. ისიც, გვესმის რომ არ ეხალისებათ ლაგება, მაგრამ რადგან მუშაობენ თავიანთი მოვალეობა სრულყოფილად უნდა შეასრულონ

რომ არ დაგღალოთ, გრძელი პოსტი რომ არ გამოგვივიდეს რამდენიმე ნაწილად დავყოფთ სისუფთავეზე პოსტს და ისე შემოგთავაზებთ. იმედია, მოგეწონებათ